Zasady

14 czerwca 2026 Stany Zjednoczone i Iran ogłosiły pisemne porozumienie dyplomatyczne, obejmujące między innymi okres możliwy do przedłużenia (liczba dni: 60), w którym oba państwa zobowiązały się prowadzić negocjacje w celu osiągnięcia „ostatecznego porozumienia” w sprawie irańskiego programu nuklearnego i innych tematów. Rynek zostanie rozstrzygnięty na „Tak”, jeśli do wskazanej daty, 23:59 ET, Stany Zjednoczone i Iran wspólnie podpiszą lub przyjmą kwalifikujący się pisemny instrument dyplomatyczny. W przeciwnym razie rynek zostanie rozstrzygnięty na „Nie”. O ile pisemny instrument nie zostanie formalnie przyjęty bez podpisu w sposób opisany poniżej, musi on zostać podpisany przez Stany Zjednoczone i Iran. Obie strony muszą podpisać ten sam dokument albo podpisać odrębne dokumenty, które co do istoty i bezpośrednio potwierdzają przyjęcie tego samego instrumentu bazowego, niezależnie od drobnych różnic w formacie, brzmieniu lub tłumaczeniu podpisanych wersji. Za podpisy uznaje się zarówno podpisy odręczne, jak i oficjalnie wydane podpisy elektroniczne. Jeśli Stany Zjednoczone i Iran uznają, że pisemny instrument nie wymaga podpisu, aby wejść w życie, jego formalne przyjęcie przez oba państwa bez podpisu będzie spełniać warunki. Formalne przyjęcie może zostać potwierdzone oficjalnymi działaniami, w tym: (i) oficjalnym wspólnym oświadczeniem informującym, że Stany Zjednoczone i Iran przyjęły, zatwierdziły, podpisały, zawarły lub w inny sposób sfinalizowały instrument; (ii) wzajemnym oficjalnym potwierdzeniem, że ten sam opublikowany instrument został uzgodniony, przyjęty, zatwierdzony, podpisany lub zawarty przez oba państwa; (iii) przyjęciem, zatwierdzeniem lub poparciem w drodze oficjalnej uchwały, decyzji ministerialnej, decyzji wykonawczej lub równoważnego aktu instytucjonalnego, jeśli akt ten stanowi mechanizm, za pomocą którego dane państwo przyjmuje instrument; lub (iv) wymianą oficjalnych not lub listów dyplomatycznych potwierdzających przyjęcie tego samego instrumentu. Kwalifikujący się pisemny instrument dyplomatyczny musi: (i) zostać wskazany jako ostateczne porozumienie przewidziane w memorandum of understanding z dnia 14 czerwca 2026 — w oficjalnych komunikatach Stanów Zjednoczonych lub Iranu albo na podstawie zgodnego stanowiska wiarygodnych źródeł; (ii) ustanawiać co najmniej jedno konkretne zobowiązanie ograniczające irański program nuklearny za pomocą konkretnego, mierzalnego kryterium, na podstawie którego można sprawdzić przestrzeganie zobowiązania. Zobowiązanie może przyjąć formę określonego limitu, zakazu lub ilości (np. konkretnego pułapu czystości uranu, do którego Iran może go wzbogacać, albo wyraźnego zobowiązania Iranu do przekazania, zniszczenia lub rozcieńczenia zapasów wzbogaconego uranu). Niesprecyzowane lub niejasne ograniczenia bez określonego miernika (np. obietnica nieubiegania się o broń jądrową, zobowiązanie do utrzymania status quo lub porozumienie o przestrzeganiu wymogów monitorowania lub inspekcji IAEA, które nie ograniczają konkretnie irańskiego programu nuklearnego) nie spełniają kryteriów. Treść kwalifikującego się instrumentu musi być wyrażona jako uzgodnione zobowiązanie, które ma zostać wdrożone. Następujące elementy nie spełniają kryteriów: (i) postanowienie, którego zasadnicze zobowiązanie nadal wyraźnie zależy od przyszłego porozumienia, procesu negocjacyjnego lub uzgodnionego przez obie strony instrumentu uzupełniającego; (ii) postanowienie wyraźnie określone jako minimalny wymóg przyszłych negocjacji, a nie jako obecne zobowiązanie; (iii) dolny próg, zapis tymczasowy lub minimalny standard ustanowiony wyraźnie w celu ustrukturyzowania trwających lub przyszłych rozmów. Określone i bezwarunkowe zobowiązanie może spełniać kryteria, nawet jeśli szczegóły techniczne lub proceduralne, w tym dokładna data wdrożenia, harmonogram lub kolejność działań, pozostają przedmiotem przyszłych ustaleń, pod warunkiem że zobowiązanie nadal ustanawia konkretne, mierzalne kryterium, na podstawie którego można sprawdzić jego przestrzeganie. Zobowiązania warunkowe nie spełniają kryteriów. O tym, czy instrument spełnia warunki, decydować będzie przede wszystkim jego oficjalnie opublikowany tekst. Kwalifikujący się instrument musi zostać podpisany lub formalnie przyjęty przez Stany Zjednoczone i Iran do wskazanej daty, 23:59 ET. Jeśli taki instrument zostanie do tego czasu podpisany lub formalnie przyjęty, ale pełny tekst nie zostanie opublikowany, a co do spełnienia przez niego wymogów tego rynku nadal będą istniały rzeczywiste, istotne wątpliwości, rynek może pozostać otwarty przez okres do 28 dni kalendarzowych po wskazanej dacie, w oczekiwaniu na publikację tekstu. Jeśli po upływie 28 dni kalendarzowych tekst nadal nie zostanie opublikowany, do ustalenia, czy instrument spełnia warunki, posłużą oficjalne i definitywne komunikaty Stanów Zjednoczonych lub Iranu oraz zgodne doniesienia wiarygodnych źródeł. Instrument, którego stronami są również podmioty inne niż Stany Zjednoczone i Iran, będzie spełniać warunki, pod warunkiem że Stany Zjednoczone i Iran są stronami tego instrumentu i spełnione są wszystkie pozostałe wymogi. Z chwilą gdy instrument dyplomatyczny zostanie podpisany przez Stany Zjednoczone i Iran lub formalnie przyjęty przez oba państwa bez podpisu oraz potwierdzone zostanie, że spełnia wymogi kwalifikującego się pisemnego instrumentu dyplomatycznego, warunek tego rynku zostanie spełniony niezależnie od tego, czy instrument później wejdzie w życie, zostanie ratyfikowany, uzyska zgodę ustawodawczą lub traktatową, czy też zostanie następnie odrzucony, Stany Zjednoczone lub Iran się z niego wycofają albo go nie wdrożą. Podstawowymi źródłami rozstrzygnięcia tego rynku będą oficjalne komunikaty rządów Stanów Zjednoczonych i Iranu lub ich upoważnionych przedstawicieli. Można również wykorzystać zgodne doniesienia wiarygodnych, czołowych agencji informacyjnych.

Tłumaczenie maszynowe. W razie sporu obowiązuje oryginał.