- ประเทศในยุโรปจะตกลงให้หลักประกันด้านความมั่นคงแก่ยูเครนภายใน 31 ธันวาคม หรือไม่?6¢
European Union leaders at their mid-October 2026 summit explicitly affirmed readiness to contribute to robust, credible security guarantees for Ukraine, working through the Coalition of the Willing alongside the United States and in line with member states' capabilities. This followed January 2026 Paris coalition talks where the UK and France signaled intent to deploy multinational forces after any ceasefire to support deterrence and military rebuilding, with U.S. envoys endorsing binding commitments and monitoring mechanisms. Ongoing bilateral agreements, EU military assistance mission extensions, and funding discussions continue to shape timelines for formal country-level pledges, while ceasefire negotiations and verification arrangements remain central variables that could accelerate or delay specific European commitments.
กฎ
ตลาดนี้จะตัดสินเป็น “ใช่” หากประเทศใดประเทศหนึ่งในยุโรปให้คำมั่นอย่างเป็นทางการว่าจะมอบหลักประกันความมั่นคงแก่ยูเครนภายใน 31 ธันวาคม 2026, 23:59 ET โดยหมายถึงข้อตกลงที่ประกาศต่อสาธารณะและได้รับความเห็นชอบร่วมกันระหว่างประเทศยุโรปที่เกี่ยวข้องกับรัฐบาลยูเครน ซึ่งก่อให้เกิดพันธกรณีที่มีผลผูกพันให้ประเทศยุโรปที่เกี่ยวข้องต้องปกป้องยูเครนหรือเข้าแทรกแซงโดยตรงในนามของยูเครน มิฉะนั้น ตลาดนี้จะตัดสินเป็น “ไม่” หลักประกันความมั่นคงที่จะเข้าเกณฑ์ต้องใช้ถ้อยคำที่มีลักษณะเทียบเท่ากับพันธกรณีป้องกันร่วมกันตามแบบมาตรา 5 ของ NATO กล่าวคือ ประเทศยุโรปที่เกี่ยวข้องต้องให้คำมั่นว่าจะตอบโต้ทางทหารหากยูเครนถูกโจมตี หรือรับประกันการป้องกันยูเครนด้วยพันธกรณีด้านการป้องกันที่มีผลผูกพันในรูปแบบอื่น ตัวอย่างถ้อยคำที่เข้าเกณฑ์ ได้แก่ พันธกรณีที่ยึดตามสนธิสัญญาระหว่างสหรัฐฯ กับญี่ปุ่น เกาหลีใต้ หรือฟิลิปปินส์ หรือเอกสารตามมาตรา 5 ของ NATO ซึ่งกำหนดให้สหรัฐอเมริกา “ดำเนินการเพื่อรับมือกับภัยอันตรายร่วมกัน” ด้วยกำลังทหาร หากพันธมิตรถูกโจมตี กรอบความร่วมมือ มาตรการเสริมสร้างขีดความสามารถ กลไกการหารือ หรือคำมั่นที่ไม่มีผลผูกพัน จะไม่เข้าเกณฑ์ ตัวอย่างของข้อตกลงที่ไม่เข้าเกณฑ์ ได้แก่ ข้อตกลงความมั่นคงทวิภาคีระหว่างสหรัฐฯ–ยูเครนเมื่อ 13 มิถุนายน 2024, Taiwan Relations Act หรือ “ข้อตกลงด้านความมั่นคง” ของ G7/EU ที่ให้การสนับสนุนหรือมีการหารือ แต่ไม่ได้ให้หลักประกันด้านการป้องกันที่มีผลผูกพัน ข้อตกลงที่เข้าเกณฑ์ต้องได้รับการประกาศร่วมกันและสรุปเป็นที่สิ้นสุด และต้องอยู่ในรูปแบบสนธิสัญญา ข้อตกลงฝ่ายบริหาร บันทึกความเข้าใจ ปฏิญญาร่วม หรือเอกสารเป็นลายลักษณ์อักษรอื่นที่เทียบเท่ากัน ประกาศที่เป็นเพียงถ้อยแถลงเจตนา มีเงื่อนไข อยู่ในขั้นสำรวจ หรือไม่บ่งชี้ถึงนโยบายที่เป็นทางการด้วยเหตุผลอื่น จะไม่นับรวม แหล่งข้อมูลหลักในการตัดสินคือข้อสรุปที่สอดคล้องกันจากรายงานข่าวที่น่าเชื่อถือ ประเทศในยุโรปที่เข้าเกณฑ์ ได้แก่ แอลเบเนีย; อันดอร์รา; อาร์เมเนีย; ออสเตรีย; อาเซอร์ไบจาน; เบลเยียม; บอสเนียและเฮอร์เซโกวีนา; บัลแกเรีย; โครเอเชีย; ไซปรัส; เช็กเกีย; เดนมาร์ก; เอสโตเนีย; ฟินแลนด์; ฝรั่งเศส; จอร์เจีย; เยอรมนี; กรีซ; ฮังการี; ไอซ์แลนด์; ไอร์แลนด์; อิตาลี; ลัตเวีย; ลิกเตนสไตน์; ลิทัวเนีย; ลักเซมเบิร์ก; มอลตา; มอลโดวา; โมนาโก; มอนเตเนโกร; เนเธอร์แลนด์; มาซิโดเนียเหนือ; นอร์เวย์; โปแลนด์; โปรตุเกส; โรมาเนีย; ซานมารีโน; เซอร์เบีย; สโลวาเกีย; สโลวีเนีย; สเปน; สวีเดน; สวิตเซอร์แลนด์; ยูเครน; สหราชอาณาจักร
แปลด้วยเครื่อง หากมีข้อโต้แย้ง ให้ยึดต้นฉบับเป็นหลัก