Zasady

Rynek zostanie rozstrzygnięty na „Tak”, jeśli do 31 grudnia 2026, 23:59 ET Stany Zjednoczone i Iran podpiszą wspólnie lub w inny sposób formalnie przyjmą pisemny instrument dyplomatyczny, który ustanawia konkretny limit procentowy czystości uranu, do jakiej Iran może go wzbogacać, i do którego zobowiązują się na co najmniej rok. W przeciwnym razie rynek zostanie rozstrzygnięty na „Nie”. Instrument musi wyraźnie określać limit procentowy, który stanowi ogólną górną granicę poziomu wzbogacania uranu przez Iran w dowolnym celu. Niejasne lub niesprecyzowane sformułowania dotyczące poziomu wzbogacania uranu przez Iran, które nie ustanawiają konkretnego limitu procentowego obejmującego całe wzbogacanie przez Iran (np. „niższe poziomy”, „poziom cywilny”, „utrzymanie status quo”), nie będą spełniać warunków. Limity, które bezpośrednio nakazują stosowanie konkretnego limitu procentowego wzbogacania, odwołując się do publicznie uznanego procentowego poziomu odniesienia (np. poziomów JCPOA), będą jednak spełniać warunki, nawet jeśli nie wskazują wyraźnie odpowiedniej wartości liczbowej. Zobowiązanie Iranu do zakończenia całego wzbogacania uranu spełnia warunki limitu, ponieważ ustanawia limit wzbogacania uranu przez Iran: 0%. Kwalifikujący się limit wzbogacania musi obowiązywać na mocy zobowiązania przez okres co najmniej jednego roku. Stały limit wzbogacania będzie spełniać warunki. Limit wzbogacania bez określonej daty końcowej będzie spełniać warunki, chyba że zostanie wyraźnie określony jako krótkoterminowy, prowizoryczny lub tymczasowy (na przykład zobowiązanie do niewzbogacania uranu w czasie ustalania ostatecznych warunków wdrożenia instrumentu nie spełniałoby warunków). Limit, do którego strony zobowiązują się na okres krótszy niż rok, nie będzie spełniać warunków, nawet jeśli przewidziano możliwość jego przedłużenia. Limit wzbogacania musi zostać wyrażony jako uzgodnione obecnie zobowiązanie do jego wdrożenia. Uzgodnione obecnie zobowiązanie do przestrzegania takiego limitu wzbogacania będzie spełniać warunki, nawet jeśli szczegóły techniczne lub proceduralne, w tym harmonogram wdrożenia lub konkretne wymogi monitorowania, pozostają przedmiotem przyszłych ustaleń. Warunkowe zobowiązanie, którego zasadnicza treść pozostaje wyraźnie uzależniona od przyszłego porozumienia, procesu negocjacyjnego lub uzgodnionego wspólnie instrumentu uzupełniającego (np. zobowiązanie do uzgodnienia limitu wzbogacania w przyszłym porozumieniu), nie będzie spełniać warunków. Zobowiązanie wyraźnie określone jako minimalny wymóg przyszłych negocjacji, a nie jako obecny obowiązek, nie będzie spełniać warunków. O ile pisemny instrument nie zostanie formalnie przyjęty bez podpisu w sposób opisany poniżej, musi on zostać podpisany przez Stany Zjednoczone i Iran. Obie strony muszą podpisać ten sam dokument albo podpisać odrębne dokumenty, które co do istoty i bezpośrednio potwierdzają przyjęcie tego samego instrumentu bazowego, niezależnie od drobnych różnic w formacie, brzmieniu lub tłumaczeniu podpisanych wersji. Za podpisy uznaje się zarówno podpisy odręczne, jak i oficjalnie wydane podpisy elektroniczne. Jeśli Stany Zjednoczone i Iran uznają, że pisemny instrument nie wymaga podpisu, aby wejść w życie, jego formalne przyjęcie przez oba państwa bez podpisu będzie spełniać warunki. Formalne przyjęcie może zostać potwierdzone oficjalnymi działaniami, w tym: (i) oficjalnym wspólnym oświadczeniem informującym, że Stany Zjednoczone i Iran przyjęły, zatwierdziły, podpisały, zawarły lub w inny sposób sfinalizowały instrument; (ii) wzajemnym oficjalnym potwierdzeniem, że ten sam opublikowany instrument został uzgodniony, przyjęty, zatwierdzony, podpisany lub zawarty przez oba państwa; (iii) przyjęciem, zatwierdzeniem lub poparciem w drodze oficjalnej uchwały, decyzji ministerialnej, decyzji wykonawczej lub równoważnego aktu instytucjonalnego, jeśli akt ten stanowi mechanizm, za pomocą którego dane państwo przyjmuje instrument; lub (iv) wymianą oficjalnych not lub listów dyplomatycznych potwierdzających przyjęcie tego samego instrumentu. O tym, czy instrument spełnia warunki, decydować będzie przede wszystkim jego oficjalnie opublikowany tekst. Kwalifikujący się instrument musi zostać podpisany lub formalnie przyjęty przez Stany Zjednoczone i Iran do wskazanej daty, 23:59 ET. Jeśli instrument zostanie podpisany lub formalnie przyjęty do tego czasu, ale jego pełny tekst nie zostanie opublikowany, a co do spełnienia wymogów tego rynku nadal będą istnieć rzeczywiste, istotne wątpliwości, rynek może pozostać otwarty przez okres do 28 dni kalendarzowych po wskazanej dacie w oczekiwaniu na publikację tekstu. Jeśli po upływie 28 dni kalendarzowych tekst nadal nie zostanie opublikowany, do ustalenia, czy instrument spełnia warunki, posłużą oficjalne i definitywne komunikaty Stanów Zjednoczonych lub Iranu oraz zgodne doniesienia wiarygodnych źródeł. Instrument, którego stronami są również podmioty inne niż Stany Zjednoczone i Iran, będzie spełniać warunki, pod warunkiem że Stany Zjednoczone i Iran są stronami tego instrumentu i spełnione są wszystkie pozostałe wymogi. Z chwilą gdy instrument dyplomatyczny zostanie podpisany przez Stany Zjednoczone i Iran lub formalnie przyjęty przez oba państwa bez podpisu oraz potwierdzone zostanie, że spełnia wymogi kwalifikującego się pisemnego instrumentu dyplomatycznego, warunek tego rynku zostanie spełniony niezależnie od tego, czy instrument później wejdzie w życie, zostanie ratyfikowany, uzyska zgodę ustawodawczą lub traktatową, czy też zostanie następnie odrzucony, Stany Zjednoczone lub Iran się z niego wycofają albo go nie wdrożą. Podstawowymi źródłami rozstrzygnięcia tego rynku będą oficjalne komunikaty rządów Stanów Zjednoczonych i Iranu lub ich upoważnionych przedstawicieli. Można również wykorzystać zgodne doniesienia wiarygodnych, czołowych agencji informacyjnych.

Tłumaczenie maszynowe. W razie sporu obowiązuje oryginał.